[[{"content_id":31418,"content_number":0,"portal_id":45,"lang_id":"fa","content_title":"ألا یا أیُّها السّاقی ! ز می پر ساز جامم را","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":" \r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\tألا یا أیُّها السّاقی‌! ز می‌ پر ساز جامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tکه از جانم فرو ریزد هوای‌ ننگ و نامم[1]را\r\n\r\n\r\n\r\n\tاز آن می‌ ریز در جامم که جانم را فنا سازد\r\n\tبرون سازد ز هستی‌ هسته‌ی‌ نیرنگ و دامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tاز آن می‌ ده جانم را، ز قید خود رها سازد\r\n\tبه خود گیرم زمامم را، فرو ریزد مقامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tاز آن می‌ ده که در خلوتگه رندان بی‌حرمت[2]\r\n\tبه هم کوبد سجودم را، به هم ریزد قیامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tنبودی‌ در حریمِ قدسِ گلرویان میخانه\r\n\tکه از هر روزنی‌ آیم، گلی‌ گیرد لجامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tروم در جرگه‌ی‌ پیران از خود بی‌خبر، شاید\r\n\tبرون سازند از جانم به می‌ افکار خامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tتو ای‌ پیک سبکباران دریای‌ عدم! از من\r\n\tبه دریادارِ آن وادی‌ رسان مدح و سلامم را\r\n\r\n\r\n\r\n\tبه ساغر ختم کردم این عدم اندر عدم‌نامه\r\n\r\n\r\n\r\n\tبه پیر صومعه برگو: ببین حُسن ختامم را!","content_html":"
 <\/div>\n\n
\n
 <\/div>\n\n